mezarlık ziyareti

2012-01-10T03:20:00.000-08:00

...

geçmişini bugüne bağlayamıyorsan bugünü de yarına bağlaman biraz zor adamım.

insan ilişkileri güncelleme paketi v7.02

2010-12-29T00:30:00.000-08:00

bir türlübeceremedim doğru dürüst vedalaşmayı. aslında insan ilişkilerinde hiç de fenadeğilimdir. hatta yılardır içeride yaşadığım karmaşayı hiç kimseye çaktırmadandışarıda "kendine güvenli, mutlu ve uzak" bir karaktersinevizyonlamam insan ilişkilerinde ne denli ustalaştığımın bir göstergesideğil mi? insan ilişkileri zarafetle yalan söyleyebilme sanatı değil mi?

değil tabi ki...

hayatımda çok az insan beni gerçek boyutlarımla gördü. bu çok az sayıda insan da bana fazlasıyla benzediği için,hep benim gibi onlar da bir yerden bir yere uçup gittiler. ben çoğuna doğrudürüst veda etmeyi beceremedim.

deneyimsizlikmiş, en temel sebep buymuş, şimdi anlıyorum. benim için değerliolan insanlarla yollarımın bir gün tekrar kesişeceğinden emin bir halim vardı.önemli insanların hiçbiri hayatımdan gerçekten çıkamazdı. mesafelerönemsizdi, çünkü ne kadar uzağa gitseler de ben onları yakınımda tutmayıbilirdim...

bu kadar kolay değilmiş işte. şimdi öğreniyorum. bazı insanlar dünyanın birucuna gidiyor ve onları bir daha görmenin ne denli zor olacağını farkediyorsun. aradan yıllar geçmesi gerektiğini öğreniyorsun. geçen yıllar sonundabazı kayıpların olacağını, her insanla daha dün ayrılmış gibi tekrar bir arayagelemeyeceğini anlıyorsun.

m., sana hiç anlatmadım belki ama telefonnumaranı ne kadar uzun süre ezberimde tuttuğumu tahmin bile edemezsin. aramayıbeceremem, telefon konuşmalarında çok başarısızım, bu ayrı bir başlık altındaincelenmeli. askerdeyken pek çok kez telefon numaranı son hanesine kadarçevirdim, son numarayı tuşlayamadım. benim için önemli olan insanlardankorkuyorum bazen. o yoğunluktan kaçıyorum. ama ne kadar kopuk bir iletişimimizolsa da senin asla hayatımdan çıkmayacağından emindim. ama şimdi sen her zamangüneşli o yerdesin ve nasıl olduğuna dair en ufak bir fikrim bile yok. sanagerçekten veda etme şansım bile olmadı. bi kahve ısmarlayamadığım için,sarılıp iyi şanslar dileyemediğim için çok berbat hissediyorum.

son biryıl bana ne öğretti diye düşündüğüm zaman aklıma bu geliyor; evet, hayatıma çokfazla insan giriyor ve çıkıyor. bazılarının adını bile hatırlamaya değmez. amabazılarını tanımış olmam bile büyük şans. o insanlarla geçen her dakikanındeğerini bilmem gerek. giderken de onlarla vedalaşmayı öğrenmem gerek. çünkühayatın egosu benimkinden daha güçlü. çünkü bazı insanlar gidiyor ve hikayeninsonu...

everything must go

2010-12-18T11:06:00.000-08:00

mısırgevreği ve müsli kavanozları
elektrikli ocak ve tava
portakal sıkacağı
elma sirkesi
kahve
halı

işte bir yılın sonunda eve benimle dönemeyecek talihsiz eşyaların listesi

ev!

ev?

ev...

slang

2010-11-12T10:59:00.000-08:00

wedreamt of a casual life

knowing it wasn't meant for us

and it hasn't stop

raining since

aranan adam

2010-11-09T01:20:00.000-08:00

ofistemesainin son saatlerinin dolmasını bekliyorum. sıkıntı beni öylesine ele geçirmişki kendimi dışarı atmak geliyor içimden. bacaklarım adeta yanıyor koşarakuzaklaşmak için. fakat koşarak hiçbir yere gidilmeyen bir yerdeyim. kentolamayan, kasaba olamayacak kadar da ölçeksiz ve samimiyetsiz yerleşim merkezi 10 kmuzakta. bana ait bir araba yok. dağın başında olduğum için taksi bulmam daimkansız. kamptan uzaklaşabilmek için kullanabileceğim tek araç şoförlü servisaracı. saat altı olur olmaz araçların bulunduğu bölüme gidiyorum. meğer busaatte, yani mesaiden hemen sonra, yemekten yarım saat önce, ne araç ne deşoför oluyormuş. işçi servislerini soruyorum gözümü karartıp, hepsinin çoktançıktığını söylüyorlar. beklemem gerekiyormuş...

bir yere gitmek istediğinde, ama çok çok istediğinde ve gidemediğinde, altınakaçırmak ile kafana tava ile vurulması arası bir duyguya kapılıyor musun?

işte o anda yürümeye başladım. bilirsin ki kulağında kulaklıkların, müzikdinleyerek yürümek ve seni sıkan bir yerden adımlarının hızında vekararlılığında uzaklaşmak kadar bireysel ve güçlü bir sahne yaratamazsın.şirket araçlarını kullanan arap şoförlerin kampı dışarı bağlayan yolda yanımdangeçerken sempati dolu kornaya basışları ve el sallamaları benim bu kulaklıklıyürüyüş ritüelimin karizmasını biraz törpüledi tabi. hakeza yokuş aşağı inerkenfazlasıyla sarsılıp zıplaya hoplaya ilerlemem ve yanımdan geçen her araç ileyeni bir toz bulutunun içinde kaybolmam... her ne kadar hayal ettiğim gibigitmese de, kampın etki alanının dışına çıktım. ciğerlerim özgürlükle, zihnimde bir akşamlık da olsa herkesten farklı bir şey yapmanın verdiği heyecan iledoldu.

bu yeni duygu dalgasına uygun şarkı seçmeye çalışırken telefonlarım çalmayabaşladı. acaba ben neredeydim, yemeğe gelecek miydim, e'nin kartuş talebiniimzalamıştım ama acaba neredeydi... sorun değildi, zira bu bölümü de montajdaçıkartmak çok zor olmayacaktı.

sonra yürüdüm yürüdüm ve ne mi oldu? hiçbir şey!

bir şeyler olması için olanca gayreti gösterim oysa ki. mesela futbol maçındandönen bir arap erkek topluluğunu yararak aralarından yürüyüp geçtim, ama kimsekavga çıkartmadı. sahil kenarındaki restorant'da yemek yedim, hiç garip bir şeyolmadı. yemekten bile zehirlenmedim, o kadar sıradan. sonra daha da uzağagitmek için ana yoldan otostop çektim. tanımadığım bir adamın arabasına bindim.adamın ön camı tam sürücünün yan koltuğunda oturan birinin kafasıylaçarpabileceği noktadan çatlamıştı. acaba ani bir frenle beni ön camdanfırlatmaya mı çalışacak dedim, ama o da olmadı.

merkeze ulaştığımda bütün caddeleri ve sokakları yürüdüm. karanlıkgeçişleri, kuytu köşeleri hiç ıskalamadım. geç saat olmasına rağmen kapalıçarşıya girdim. yok, yine bir şey olmadı. bir ara kapalı çarşıda bir adamanahtarını şakır şukur döndürerek benim arkamdan yürüdü 5 dakika kadar. sonraacaba ne yapacak diye durup dönüp adama baktım. o da bana baktı, sonra dönüppasajın çıkışlarından birine yöneldi. arkasından baktım, akşamıma katacağıniçerik bu kadar mıydı diye... evet bu kadarmış.

bütün akşam boyunca yanımdan geçip bana şaşkın gözlerle bakan bütün adamlaraselam verdim. bir yıldır burada yaşıyorum ama bu ufak yerleşimde hala benigörmemiş ne çok insan var!? hala şaşırabiliyorlar. bu yüzden merkezde yürümekbir şeyler görmekten çok görülmeye ve daimi selamlaşmaya dair bir deneyim. salamınaleykük aleykümselam, selamınaleyküm aleykumselam, selamabdullah aleykumselam...

bu arada özellikle erkeklerle selamlaşıp kadınları es geçtiğimi düşünme sakın!burada sokakta kadın olmuyor. bir askeri garnizon gibi. ya da bütün kadınlar veçocuklar savaşa gitmiş, şehir erkeklere kalmış gibi. öyle olağan dışı, mantıkyoksunu bir durum.

3 saatin ardından yoruldum. yine ön camı çatlak fakat bu sefer taksi plakalıbir arabaya bindim. türkiye'de taksi şoförleri ile muhabbet etmeyi ne çokseverdim... burada konuşamıyorum, ne onlar benim dilimi biliyor ne de benonların. ve sanırım yine bu yüzden her bindiğim takside bir süre sonra sonunakadar radyo açılıyor. radyoda ise hep aynı ilahiler ya da kuran ayetleri...rahmanelrahim rahmanelrahim velakin rabbin kutübn haddim veleddamin...

nihayetinde o akşamda diğer akşamlar gibi hiçbir şey olmadı. kampa geri döndüm.yorulduğum için sıkıldığımı unutmuş bir şekilde.

burada hiçbir şey olmuyor. ne iyi ne de kötü.

anlatacak çok şeyim olsa da

2010-11-06T08:09:00.000-07:00

anlaşılmaktıistediğim. biraz olsun çözülebilmekti. adımlarımı zorlaştıran yükleri atmaktıamacım. beni tanımayan insanlarla kim olduğuma ve kim olabileceğime dairdüşüncelerimi paylaşmaktı. kendimi arama-bulma-yargılama sürecimdekaderimi tanımadığım insanların merhametine bırakmaktı.

şimdi,kendimle kurduğum ilişkinin içinde hiçkimsenin olmaması gerektiğini görüyorum.

anlaşılmaya,onaylanmaya ve takdir edilmeye olan ihtiyaçlarımın tümünü tedavüldenkaldırıyorum.

kendimigörüyorum ve başka birinin yardımına ihtiyaç duymuyorum.

emin değilim anlaşılmak istediğimden

to whom it may concern

2010-10-21T10:55:00.000-07:00

sonradedim ki yağlanmak, yıllanmak, geçmişi özlemek için yaşımız çok erken. istersekyaparız bence dedim. uyumadan önce sayıklanan diğer her şey gibi sorumluluktanuzak, salt mutluluk üzerine kurulu ve zamansız bir teklifti.

the side of what things

2010-09-30T09:46:00.000-07:00

libya'dayağmurlu bir gün... 3 yaşında, uysal bir çocukla oyun oynamak gibi yumuşak vetatlı. gri bulutlar kendi ağını örüyor zihnimde; içinde yağmur ve huzur olanbütün anıları birbirine bağlıyor.

cerahat

2010-09-12T23:27:00.000-07:00

güzel olurdu mutlaka, ne şüphe

ama kaldıramazsın yükünü

ayıp değil, herkesin alacağı yük bellidir

kaybettiklerin seni değiştirir

ki kaybetmeyi sevmezsin

bu yüzden işte, veda etmen gerek

ki sen veda etmeyi herkesten daha iyi bilirsin

bugün verildi karar, acil bir toplantı ile
çocuk oldum bugün, sadece "tamam" dedim

implode

2010-08-29T17:48:00.000-07:00

27: So...I checked your resume. Your scores are fine; you have some experience as well. Butcan you please tell me, why do you think you are eligible for this position?
21: Well, I think i am eligible for anything I want. Because, you know, I havegood scores and I am highly motivated.
27: Highly motivated for?
21: You know, for studying, working, settling and starting a life of my own inEurope.
27: And why should we be motivated to let you in?
21: Because I deserve it. I have always believed that if i worked hard enough,good things would come my way.
27: Exactly! You always get your reward for hard work. Yet, I am not sure howyou will get is up to you.
21: How so?
27: You will get your reward, but in ways you would never expect. And you willhave your own life, but not the one you imagine.
21: How is that possible? I know what I want and I will not let go of it.
27: See, we will put you through some, let's say episodes. Different type ofsettings. We will make you work your way through all sorts of wierd people,uncomfortable working environments, economical crisis, personal crisis, globalcrisis and obligations. If you survive all those episodes and you would still be "highly motivated" for Europe, we would be considering.
21: But why can't I just get what I want? This does not make sense!
27: Who said it should?
21: How much time do I need to wait? For how long?
27: Probably long enough to make you forget what you wanted in the beginning.

an imaginary interview between me 21 years old and me 27 years old.

alçı

2010-07-26T16:18:00.000-07:00

kırılankol alçıya nasıl alınıyorsa, kırılan kafa da alçıya alınmalı. mahremiyet veistikrarlı destek verilmeli ki toparlasın kendini, iyileşsin.

bu ergen öfke patlamaları yordu beni son bir aydır. toplanıp kaçma isteği ilemücadele verdim. çünkü her seferinde, yeni bir iş yerinde, yeni insanlarla,yeni bir proje ile baştan başlamak kendime karşı büyük bir haksızlık.verdiğim emeğin karşılığını alamadan, kamusal tebrikler, bonuslar, az biraz dahürmet görmeye mahal vermeden basıp gidiyorum her seferinde. kalmak içinmücadele ettim. hala de ediyorum.

kalmak için kendimi zorladığım yer de şahane gerçekten!

işte ne diyordum, daha sakin miyim neyim, öyle bir şey.

kavrama noktası

2010-06-28T10:03:00.000-07:00

ışıkolduğu sürece gölgeler olmaya devam edecek. bunu olduğu gibi kabul ediyorum.

gölgelerden korkup karanlığa saklanacak değilim.

ben olmak istediğim kadar tahmin edilemez, hep olacağımı bildiğim kadarbelirsizim.

yine de ben güvenilmez, bağlanılamaz değilim.

enerjimin, huzurumun, sabrımın limitleri var. bu beni zayıf ya da değersizyapmıyor.

ben bir buda heykeli değilim.

ne kadar kazık yesem de, insanların özünde iyi olduğuna inanıyorum. amahiçbirine güvenmiyorum.

en kötü ihtimali düşünen bir iyimserim, karamsardeğilim.

düşündüğüm şeyler için vicdan azabı duymaktan vazgeçtim artık. çünkü düşünceyibir kenara koy, yaptığı şeyler için bile vicdanı sızlamayan milyonlarca insanıniçinde yaşıyorum ve hiç kimseyi bilerek incitmedim.

sevdiğim kadının başına gelen en kötü şey değilim.

süpermen değilim.

ortalama değilim.

dahi değilim.

aptal değilim.

ben,benim işte. başka bir şey değilim.

off the hook

2010-06-03T15:51:00.000-07:00

"so i am like this last stop before new york" he said. his voice overthe phone sounded a little frustrated but mostly indifferent. "maybe ishould start taking commission fee, you know. 'cause i can make afortune." he chuckled. then there was this big silence.

---

i thinkit's time for us to make our confessions.
i know what comes after this. and when it comes it is never pleasent.
it is time for us to stop and think
where we are headed and how it all started.

VETO! sorry, we don't do that anymore

---

"nobodymakes me cum like you do". that's what he really wanted to say actually.but he did not like the "devotion" in that phrase. so he just gave akiss-goodnight. it was not like him at all; not being curious about someone whogave way to such spectacular sensations in his body. knowing that there is somuch to discover, so much to admire, yet simply denying everything butpleasure...

milan kundura

2010-06-03T01:45:00.000-07:00

grev varruhumda.

rahatsız edici bir sessizlik hakim olmuş zihnime.

ya değişiyorum, ya da hayatı tokatlayacak bir u dönüşü yapmak üzereyim.

tam kestiremiyorum.

sessizliği sevmem. ardından gelecek her ne ise, onun üstünde baskı oluştururçünkü.

ama söyleyecek hiçbir şeyim yok.

boşluğun dayanılmaz ağırlığı. gecenin başından ayağını sıkan bir ayakkabı gibi.

gümüş kaşık

2010-05-14T11:21:00.000-07:00

...

mutluluk, peşinden kovalayan bir şeyler olmaması belki de. ya dakovalayan bir şey varsa bile, ondan çok daha hızlı koşabiliyor olduğunu bilmehali.

elmalı turta yaptın mı hiç? elmalı turtayı yapmak çok eğlencelidir mesela. amaasıl mutluluk anı, mutfak masasında oturup çayını içerken, fırından yükselenşekerli-elmalı-hamur kokusunun önce mutfağı sonra evi sarması.

evin-tatlı-kokar-sanki-duvarlar-kapılar-şekerden-yapılmış-gibi

mutluluk bir de, hiç şüphesiz, cam kenarında oturduğun bir uçakyolculuğudur. hostesle iyi anlaştığın için bol bol şarap içmişsindir. ve senbulutların üstündeyken, o yalın manzara ile s-ı-z-a-r-s-ı-n.

dakikalarla ölçülecek kadar gerçektir. etki anının ayrımınavarman çok kolaydır. ama bir yandan da mutluluk bu dünyadan değildir.aklında patlayan havai fişekler gibi, toplantı masasının altından ayağınıgıdıklayan serin deniz dalgaları gibi. bu dünyadan farklı bir gerçeklikte sahipolduğun bir şeydir. şansın varsa bir parçasını yanında getirebilirsin geri dönerken.

toprak

2010-04-25T15:37:00.000-07:00

...

hafifolmak isterim ben aslında. floral parfümlerin reklam filmleri olur ya,çiçekler, otlar serin rüzgarlarla oynaşır, güneş pırıl pırıl, bir heyecan, birferahlık. ama ankara'nın gri sokakları, gri apartmanları, daracıkkaldırımları çöreklenmiş içimde. ben karamsarım ve bunu nasıl tersineçevireceğimi bilmiyorum.

...

uyumak derken?

2010-04-25T01:48:00.000-07:00

uyuyamayanbünyenin üstüne gitmek çok yanlıştır. incitmemeli, kırmamalı; gözlerinibelerterek 3'e kadar oturmak istiyorsa vardır bir bildiği denmeli, hayrayormalı.

evet uyuyamıyorum nice zamandır. yani arzu edilen saatlerde uyuyamıyorum.mesela 3 ve 12 arası uyu deseler bana, hiç panik yapmaya gerek yok, her şeykontrol altında diye taşkın kalabalığı sakinleştirebilirim. şu anda sabah yineyerlerde sürünerek ofise gideceğimin farkında olduğum için uykum gelsin diyebütün numaraları sırayla yapıyorum. yazmak bildiğim numaraların içinde enetkili olanı.

böyle dönemler oldu hayatımda, uyku ile aramıza kara kedi girdi. camkenarlarında sigara içmeler, otobüs bekler gibi uyku beklemeler... meditatifmüzikler dinlemeler, yeşil çay, viski, şurup... yok. üstüne gittin mi terstepiyor. uyumak istemiyorsa bünyen bir diyeceği var sana, sus da bir dinledeğil mi?

bu aralar pek revaçtayım. neden, ben de bilmiyorum. bana sorsalar kardeş sendenadam olur mu diye, hiç utanmam sıkılmam derim "böyle hayvan gibi çalıştığımabakmayın, sigortam attı mı kralını tanımam toplanır giderim, benden geriye birkahve fincanı kalır!" evet doğru bu, işten ayrıldığımda geride bıraktığımtek eşya kahve fincanımdır. elif şafak "yaşanmışlığı olan kitapları severimben mesela" demişti 78564üncü dergi söyleşisinde. yaşanmışlığı olan kitapsağına soluna bir şeyler dökülmüş, kenarı kıvrılmış eskimiş kitap oluyormuş. şakayapmıyorum, kitabımı çok temiz okurum kahve falan döken olursa ağzının ortasınapatlatırım. aynı sebepten yaşanmışlığı olan fincanlara da gıcığım var sanırım.ofisteki yaşanmışlığı, daha doğru anlatmak gelirse "yaşanamamışlığı" giderkenardında bırakmak gerek.

kahvefincanından hemen hızlı bir dönüş yapmak gerekirse asıl konuya, şu anda 5farklı alanda iş teklifi ile karşılaşmış durumdayım. aynı kahve falı gibi, bana5 tane kısmet var ama burada 3 tane yol görünüyor. ama sen böyle çokkaramsarsın, böyle için kararmış…

HADİ YA! ÇALIŞMAK İSTEMİYORUM ONDAN OLMASIN!

çalışmaktan daha iyi yaptığım bir şey yok sanırım. ama 3 maaş biriktirincehemen işten ayrılmak istiyorum. başarmaktan korkmak, kendini sabote etmek gibikonularda makaleler okumalı ve kendimi geliştirmeliyim belki…

adamımbelki de gerçekten 3 maaş biriktirip harcayıncaya kadar günümü gün etmeliyim.bilirsin, hayat kısa falan?...

senden iğreniyorum, öyleyse varım

2010-04-22T02:12:00.000-07:00

ben birazukalayım belki. zor beğeniyorum. tahammülsüzüm, çabuk yargılıyorum. belkikendimi dışında bırakıp güvenle erkeklere verip veriştiriyorum, ayıp ediyorum.yani var bende de bir şeyler, mükemmel değilim biliyorum. ama gururla belirtmekisterim ki, ben sizden* tiksiniyorum.

*bazıadamlar var burada, onlar konuşurken susmak istiyorum. susmak ve orada yokmuşgibi davranmak. hemen onların olduğu odayı, şehri, ülkeyi, hatta gezegeni terketmek istiyorum. türkiye'den gitmek istememin en temel sebebi olan bu adam türüburada gani!

o adamözellikle, o konuşurken kafasına kocaman bir örs düşsün ve lafı yarıda kalsınistiyorum. ama içimden bir ses çatal dili kıvrılıp dolanmaya, konuşmaya devamedecek diyor. bu adam konuşurken kendi dünyamın cam zırhı çatlayıp patlıyor,içeriye ağır ölü bir koku dolmaya başlıyor. sağda solda gizlice yaşlı erkekleregöz kırpan kadınların kokusu bu. yattığı kadını gidip arkadaşlarına anlatan,hatta tavsiye eden erkeğin kokusu biraz. içinde yok pahasına hayatlarınsatıldığı otel odalarının kokusu. yüzüne güldüğü kadının arkasından buna birçakmak lazım diye gevrek gevrek gülen adamın kokusu.

erkeklerarasında sınırların olmadığı bir bölge var. sadece erkek erkeğe kalındığındagirilen, ne utanılan ne gocunulan bir bölge var. erkek olmanız ve çok anasınınkuzusu gibi görünmemeniz yeterli oraya girebilmek için. kişisellik yok bubölgede, farklı bakışlar, düşünceler yok. bu bölgede her erkek, sapına kadarerkek. her adam bir seks ustası, bir porno yıldızı. tek vücut bütün erkekler vetek tip. kadınlar tek vücut, aynı kumaştan kesilmiş. kadınlar veriyor, erkekleralıyor. kadınlar vermiyorsa, erkekler kızıyor, küfrediyor. bu bölgede asla"insan ticaretine karşıyım" diyemezsin mesela, ya da "benceherkes kendi karısına çakarsa daha iyi olacak" diyemezsin. amca seninkıçının kılı ağarmış daha neyin peşindesin diyemezsin. ben senin gençliğini detahmin edebiliyorum, bence sen hep eziktin, hep abazaydın diyemezsin. bir kerede sana çaksalar be adamım, belki dönenip durduğun budur DİYEMEZSİN.

araplarındurumu daha da hazin. erkek öyle yoğun, öyle buram buram ki kadının yaşamaşansı yok. eğilince götüne bakılan, iş yaparken çaktırmadan ellenen, itirazetmeyince meyilli, edince sürtük olan bahtsız bir mahlukat kadın. evdedolaşırken görülmesin diye yüksek yüksek duvarlar, kapalı kepenkler, sokaktavarlığı yokluğundan ayrılamasın diye simsiyah, bazen de renkli kumaşlar...erkeklerin dünyasına iliştirilmiş gibi, emanet duruyor hepsi.

kadının hiçliğindeerkeklerin durumu daha da vahimleşiyor. erkek kendisine verilen rolüoynuyor sadece. bakılacaksa bakıyor öküz gibi, içilecekse kahve içiyornargilenin yanında -kendisi gibi on tane erkekle birlikte. evlenilecekseevleniyor, çocuksa çocuk sahibi oluyor. nasıl gerektiriyorsa "dini"öyle oluyor. bir de özgürmüş gibi yapıyor, hakimmiş gibi, hayatı şahaneymişgibi... üstüne bir de namus bekçiliği yapıyor; kendisi çok namusluymuş,karanlık sokak köşelerinde oğlanları sıkıştıran, 10-20 dinara hastalıktankırılan çad'lı, sudan'lı kadınların üstüne çıkan başkasıymış gibi. o da biliyorbir bok olmadığını. yatıyor kalkıyor dua ediyor. sonraki hayatta daha iyi birşeyler olmayı umuyor, belli.

düşündükçedaralıyorum! bir dakika daha beklemeden arkadaşlarımın yanına gitmek istiyorum.kitaplardan, filmlerden bahsetmek, beraber yemek yapmak, kadınlı erkekli,içkili, muhabbetli ortamlara dönmek, uyuklamaya başlayıncaya kadar konuşmakistiyorum.

varbiliyorum. böyle olmayan, bundan iyisi, benden iyisi var, biliyorum. ama buinsanları, bu adamları, bu kadınları, bu saçmalığı yadırgamak benim aklımınsigortası. gururla, ihtimamla hepsinden nefret ediyorum.

aslında

2010-04-18T15:54:00.000-07:00

uzaktakalmak iyi gelecek sana, bazen kaçmak iyidir demişti. kim olduğunu, onu nasıltanıdığımı sorma sakın. ama haklıymış, bazen kaçmak insana iyi geliyor. hiçsahip olmadığın bir netlikte hayatının yazım hatalarını tek tek seçebiliyorsun.ama uzaktasın ve düzeltmekten acizsin, elindeki kırmızı kalemi dişliyor veokumaya devam ediyorsun.

neden bu kadar kızgın olduğumu biliyorum. senden uzakta olmak hayatımı anlamsızlaştırıyor.seni özlemek beni gergin bir adam yapıyor. senden uzakta olmama sebep olan herşeye kızıyorum. sabah uyandığımda yanımda senin olduğun anları düşünüyorum.yazın gelmesiyle ufak ufak çillenmeye başlamış yanakların, keskin yüz hatların,sabah uyandığında beni yanında görmekten memnun bakan gözlerin... bana soruşun"gece rahat uyudun mu? yoksa yine seni itekleyip durdum mu bütüngece?" canım sen her gece beni dirsekler hatta biraz tekmelersin, ama inanhiç şikayetçi değilim. gece uyanmak ve o deli deli uyuyan halini görüpgülümsemek, uyumaya devam etmek... inan bana hayatımda bundan değerli bir şeyyokmuş, şimdi daha iyi anlıyorum. sabah uyanıyorum, tek başınayım. saatebakıyorum, daha uyumak için en az bir saatim var mutlaka ve yine de geçkalacağım, bunu da biliyorum. duvarlara bakıyorum, sanki bir soru sormuşum dacevabını bekliyormuşum gibi. aslında uyandığımda sen hala uyuyorsan, sana uzunuzun bakmayı ne çok sevdiğimi biliyor musun? isyan edip arkadaşlarının önünükesmeye karar verdiği için kızdığın ayak başparmaklarını bile çok sevdiğimisana söylemiş miydim?

peki neden bu karmaşa? neden bu kadar çok soru? neden bu kadar büyük endişe vehiç bitmeyen bir arayış? neden hep kaçmak istiyorum?

korkuyorum

kendimi yeterince tanımamış olmaktan. başka bir şeye dönüşmekten. seni mutsuzetmekten. başına gelen en kötü şey olmaktan...

hayatın geleneksel akışına kapılmaktan, telli duvaklı düğünlerden, anne babagezmelerinden...

sana erkek olup bir şeylerden korkmanın ne kadar kabul edilemez olduğunainandırılarak büyütüldüğümü anlatabilsem keşke. sana futbolu sevmeyen, batakoynamayan, arabaları ve telefonları marka marka, model model takip etmeyen biradamın otantik ya da cool değil sadece tek başına olduğunu söyleyebilsem.eşcinselliği şaka ya da afaroz konusu yapıp kapalı kapılar ardında aklagelmedik işler beceren erkeklerin yanında öfkemi gizlemenin, kadınların tümünüverinceye kadar kaprisli verdikten sonra orospu gibi gören adamların yanındaaklımı yitirmeden yaşamaya çalışmanın, erkeklere karşı cephe alıp özgürlüğünüafişe eden kadınların bir bir ev hanımına dönüşmesini izlemenin beni ne halegetirdiğini söyleyebilsem... bir erkeğe aşık olabilmenin bir erkeğin kafasınıne kadar karıştırdığını anlatabilsem... bu karmaşanın içinde değişmeyen tekşeyin seni sevmek olduğuna inandırabilsem hem de, bütün bunları anlattıktansonra.

bu karmaşanın beni ne kadar yalnız bir insan yaptığını sana söyleyebilsem yıllariçerisinde. bu yalnızlığın içime işlediğini, yanımda olduğun günlerin önündesonunda biteceğine hem inandığımı, hem de bundan deli gibi korktuğumu sanasöyleyebilsem...

topuklarımı üç kez birbirine vurup, senin yanında olmak gibisi yok desem. sonrasenin yanında olsam birden bire ve sonsuza kadar.

kanyon yürüyüşü. o noktadan sonrasına çıkmakimkansız gibi görünüyor. seni yukarı kaldırıyorum. tırmanıyorsun kolayca. sonrayukarıdan bana elini uzatıyorsun, üstün başın çamur içinde. benitaşıyamayacağından eminim, ama yine de tutuyorum uzattığın eli. düşündüğümdençok daha güçlüymüşsün aslında, beni yukarı çekiveriyorsun...

durum raporu

2010-04-14T20:41:00.000-07:00

buradaki en temel sıkıntıyı mercek altına almanınvakti geldi artık! işte huzurlarınızda şantiyenin moda faciaları.

1 - annem alıyor ben giyiyorum: bak dostum biliyorum, bu zamana kadar kendi kendine alışverişe çıkmamış olmankendine ait bir tarzın olmasını imkansız hale getirmiş, bunu anlıyorum. ama enazından elindeki malzemeyi düzgün kullanmayı öğrenmen gerek. koyu sarı fitillikadife pantolon üstüne çocuk çarşafı gibi desenli koyu gri bir tişörtgiydiğinde inan bana hiçbir mazeret senin bu zevksizliğini mazur gösteremez. annensana plotter örtüsünü ceket diye getirse bayıla bayıla giyecek ve altına uygunapış arasını fırlatan 501 arayacak kadar kör ve kaybolmuş durumdasın. acilyardıma ihtiyacın var ama ben çok meşgulüm, uğraşamıyorum.

2 - arif goes punk: adamım seni görünce işte dedim, ankara'nın gece hayatından kopup gelmiş birgenç var aramızda. yaşı küçük de olsa bu adam kafa bir tip, bir iki ayarlamaile arkadaş bile olunur. fakat dostum sen sosyal ortamlarda bağlama çalarakkendine bir yer ediniyorsun ki çal eline sağlık, teline kurban, mızrabınahayran. ama bu kavramsal kargaşan beni çok yoruyor be adamım. bağlama'ya nasılbir tarz gider bilmiyorum, ama punk eskisi olmadığından da adım gibi eminim.

3 - keyfalhal onur bey: habibi sen bu ülkenin yetiştirdiği en modern insanlardan birisin. sana sevgimsonsuz ama bu paçaların hali nedir böyle? bütün pantolonların sen daha boyatmadan önce alınmış gibi duruyor ki ben öyle olmadığını biliyorum. bu seninseçimin! giydiğin kıyafetlere her zaman uyumsuz olmaya ant içmiş çoraplarınıgösteren bilek dekoltesini sen seçiyorsun. yapma habibi, sinirimi bozuyorsun!

4 - achtung, red shoes: mavi sipariş etmeme rağmen kırmızı renkte gelen spor ayakkabılara dolu dolugözlerle bakarken, çıtı pıtı psikolog/boksör kız bana "her erkeğin içindebir çift kırmızı spor ayakkabı vardır" demişti. o ayakkabıları hiçgiymedim ve adamım keşke sen de o kırmızı ayakkabıları hiç giymesen. herkıyafetinin ayrılmaz bir parçası olan kırmızı tracking botların ve sarısaçlarınla sıcaktan beyni pişmiş mısırlı işçilere kim bilir ne karmaşıkmesajlar veriyorsun. çok severim seni biliyorsun, ama biraz yanlış yapıyorsun.

5 - fork you all: ah be abicim. uzaktan bakınca duruşun temiz, iş geçmişin 10 üstünden 9. pekineden ha neden giyiyorsun o kot pantolonu ısrarla? toplantının ortasında çayalmak için eğildiğinde çatalını bütün şantiyeyle paylaştığını, iç çamaşırıgiyip giymediğinin çeşitli çevrelerde tartışma konusu olduğunu, son tahlildehiç kimsenin toplantı gündemine yoğunlaşamadığını ve senin çatalını ajandasınaskeçlediğini biliyor musun?

bunlar şantiyenin moda facialarının sadece en öneçıkanları. biraz özeleştiri? hayır, hiç havamda değilim.

peki hiç kimseyi beğenmiyor muyum yani? koyu teni, alışıla geldik güzel kadıntanımına uymayan yüzü ve dalgın-şaşkın bakışları ile herkesin şaka konusuyaptığı N., sen benim moda ikonumsun. sana bakınca skunk anansie dinlediğimyılları hatırlıyorum. görüntü "skin" ama ses maalesef çamaşırmakinesinin yüksek devri ile yarışıyor. olsun, sen yine de şarkı söyleyerek işyapıyor ve kimseyi iplemiyorsun. her kıyafetine mutlaka eklediğin turuncu detaylar,birbirine uydurduğun o desenli elbiseler ve başörtüleri, zaman zaman başınailiştirdiğin boncuklu tokalar ile sen başlı başına bir ekolsün. afrika seninlegurur duyuyor!

önemli not: insanları dış görünüşüne göre değerlendirmek çok yanlıştır, sakınkendi başınıza denemeyin.

max factor fi?

2010-03-12T19:46:00.000-08:00

we, threeguys, were in this store, the body shop version of our small african town. oneof our guys asked if they had max factor mascara and then the other to thesalesman went like "hey the jeans you are wearing they look nice, wheredid you get those?" in the meantime, i was looking for teeth whiteners andhair products. than i thought, me, theorphan-minded-homeless-oriented-sixfeettall-dramamaster, and the other two thefake-russian-patriotic-liberal-hunter, and the iraqi; we were like a bizzareversion of queer as folks in the eyes of the flambouyant arap salesman.

i am the lead, of course.

***

no wonderyou feel uncomfortable, this is wrong at so many levels.

***

welcometo the hotel africana,
such a dirty place, such a dirty place...
if you ever happen to stay at africana
you get diarrhea
you may die in here
(pislikten kırılan africana otel bir gerçektir, kişiler ve olaylar tamamenhayal ürünüdür.)

nedjima

2010-03-10T00:45:00.000-08:00

bugünnedjima'yı düşündüm yine. bu aralar çok sık aklıma geliyor. brüksel'den paris'eotobüsle giderken tanıdım nedjima'yı. avrupa'da otobüsle seyahat eden insanprofili gerçekten görülmeye değer. ucuzcu birkaç teyze dışında genelde avrupa’nınbütün garipleri orada oluyor. mesela ben ve nedjima!

laptop'tan film izlerken birden yanıma oturmaya karar verdi nedjima ve filmleilgili sorular sormaya başladı. ben neye uğradığımı şaşırmış ve olabildiğincesoğuk bakıp onu kaçırmaya çalışmış olsam da o hiç bozmadı duruşunu. filmsarmadı nedjima'yı ve benimle konuşmaya karar verdi. cezayirliymiş, erkekarkadaşından ayrılmış, ablası brüksel’de yaşıyormuş, paris'i gezmeye gidiyormuş.ipod'unu dinlermiş yolda giderken hep, ama çarşafını silkerken ipod'unu 5.kattan aşağı atmış yanlışlıkla. bozulmuş (bak çalışmıyor görüyor musun bakbasıyorum basıyorum çalışmıyor düştü ya ondan bak) bu yüzden zaman geçsin diyekonuşmak istemiş. problem ediyor muymuşum? çünkü çok sessiz bir dönem geçirmişerkek arkadaşından ayrıldıktan sonra. patronu demiş ki bak nedjima, seniarkadaşım gibi severim, kardeşim gibi; tatile çık! sonra terapist demiş ki gitbiraz, değişiklik olsun. sonra işte gelmiş, avrupa’da geziyormuş. cezayir’de çoksıkılmış, erkekler yiyecek gibi bakıyormuş, evlenmeden erkeklerle yatankadınlara kötü gözle bakıyorlarmış cezayir’de, ben de öyle mi düşünüyor muşumyoksa? burada film indirememiş (no teleşarjmon film, do you?) cezayir’demaaşlar düşükmüş, aslında buraya gelmek ona pahalıya mal olmuş. kazandığı paraayda 500 euro etmezmiş. çikolata varmış cebinde yemek ister miymişim? aaçikolata erimiş! hayallah!...

nedjimakonuştu, ben dinledim. ben de arada bir şeyler söylemeye çalıştım ama kadınöyle bir almıştı ki hızını, yokuş aşağı freni patlamış kamyon misali delişmenbir moment kazanmıştı ve önüne geçmek mümkün değildi. nedjima o kadar uzun süresusmuştu ki erkek arkadaşından ayrılınca, tekrar konuşmaya başladığındasesliliğin sessizlik kadar kesintisiz ve anlamsız olması gerektiğini fikrine kapılmıştı.belli ki tekrar ritmini kazanıncaya kadar, arada susup nefes alıp,karşısındakini dinleyip, konular arasında bağlantı kurmayı hatırlayıncaya kadarböyle devam edecekti.

bu ara nedjima'yı sık sık düşünüyorum, çünkü bu ara ben de hep susuyorum. bende kaybeder miyim diyalog kurmanın ritmini diye düşünüyorum…

3 saatnedjima’yı dinledikten sonra bayılmak üzere olduğumu fark ettim. nedjima’da yorulduğumuanladı ve kendi koltuğuna dönmek için izin istedi. yorgunluktan hemen uyudum vegözlerimi garda açtım. ayrılırken msn adresini yazdı bir kağıda; altına da notdüşmüştü "nedjima, otobüste çok konuşan kız”.

nope

2010-03-09T15:46:00.000-08:00

nope! youcan't get a day off if you are to say you need some quality time alone. youcan't have a day off to enjoy the first days of spring. you can't get a day offif the night before was the best you ever had that all you wanted to hold on tothat buzz whole day in bed and do nothing else. nope, you can't! none of theseis legitimate enough to ask for a day off. but if you have diarrhea, youactually can take a day off or maybe even two. because shitting abnormally‘somehow’ has a solid legitimacy in professional life. isn't it just fucked up?

benden izin aldın mı?

2010-03-01T17:47:00.000-08:00

kendikendine gülene deli derler! çocukken hep bu cümleyi duyardım birilerinden.mahallenin salak bebeleri işte... neyse sonradan bu önermenin modası geçti,artık kimseden duymuyorum. belki modası geçmemiştir, sadece yaşım ilerlediğiiçin insanlar içlerinden söylüyordur. ya da artık kendi kendine gülenler dahilgülebilen insan sayısındaki ciddi düşüş bu konu üzerindeki baskıları kaldırmışolabilir. ve bu tumturaklı cümleden sonra anlatacağım şeyi tamamen unuttum.

***

evipaylaştığım abiler -yaş durumlarına uygun olarak- gerçekten abim ya da babamolduğunu düşünmeye başladı. böyle bi himayeye alma hissi mi uyandırıyorum,yoksa erkeklerde himayeye alma isteği çok mu gelişmiş anlamadım. yine de hoşumagitti.

***

sahada elimizdepaftalar, bana stabilize mi diye sordu? ruh halim mi, ah nerde! demek istedim.kahkalar aklımda havai fişek gibi patladı, dudak kenarlarım 6 rihter ölçeğindesallandı.

***

hakkındahiçbir şey bilmediği bir erkek onu tahrik edebiliyor. hem de inanılamayacakboyutlarda. erkek kaba hatlarıyla, çekici olabiliyor onun için. mahalleninbelalısı mesela ya da araba tamircisi. tanımaya başladıkça, artık onunlaihtiyaç duyduğu kadar vahşi olamıyor. her konudan konuşabilir aslında o.gerçekten iyi bir arkadaş olabilir, hem de hayat boyu hayatımdan çıkmasındediğin türden. ama her koşulda baştan çıkamaz, istese de. bu yüzden işte.

ben solak değilim!

2010-02-25T01:31:00.000-08:00

oku beni! belki o zaman anlar ve bana da anlatırsın, neden gitmekten hiç korkmadığımı. neden hep bana ait bir ülke aradığımı, benim olan herşeyden kaçtığımı bilmeme rağmen. belki bana söylersin neden benim için en değerli olan şeylerin yalnız başına geçen yolculuklar, tek başına yenen çin yemekleri, kimseye göstermediğim yazılar ve asla gerçekten tanışmadığım insanlar olduğunu. neden eski ve terk edilmiş binalara hayran kaldığımı, neden sonu olan hikayelerden çok yarım kalmış olanları merak ettiğimi. belki bana söylersin neden sonra ve ne kadar zamandır en yakın arkadaşlarıma bile kendimi sansürlenmiş, hijyenik bir ürün olarak sunduğumu.

alıştığımı düşünmüştüm, her gittiğim yere, her girdiğim çevreye. aslında azalıyormuşum. saydamlaşıyormuş suretim.

aklım geriye sardı. yıllar öncesinden bir otobüs yolculuğuna ulaştım. almanya'da adını bilmediğim bir yerde uyumaktan şişmiş göz kapaklarımı araladım. çimenlerin ve ağaçların doygun yeşilliğinde iki beyaz at gördüm camın arkasından. hayatımda gördüğüm en güzel şey bu olabilir miydi? öyle ki, rüya gördüğümü sandım. ama gerçekti ve ben oradaydım. sonra tekrar gözlerimi kapattım.