alçı

kırılan kol alçıya nasıl alınıyorsa, kırılan kafa da alçıya alınmalı. mahremiyet ve istikrarlı destek verilmeli ki toparlasın kendini, iyileşsin.

bu ergen öfke patlamaları yordu beni son bir aydır. toplanıp kaçma isteği ile mücadele verdim. çünkü her seferinde, yeni bir iş yerinde, yeni insanlarla, yeni bir proje ile baştan başlamak kendime karşı büyük bir haksızlık. verdiğim emeğin karşılığını alamadan, kamusal tebrikler, bonuslar, az biraz da hürmet görmeye mahal vermeden basıp gidiyorum her seferinde. kalmak için mücadele ettim. hala de ediyorum.

kalmak için kendimi zorladığım yer de şahane gerçekten!

işte ne diyordum, daha sakin miyim neyim, öyle bir şey.