kavrama noktası

ışık olduğu sürece gölgeler olmaya devam edecek. bunu olduğu gibi kabul ediyorum.

gölgelerden korkup karanlığa saklanacak değilim.

ben olmak istediğim kadar tahmin edilemez, hep olacağımı bildiğim kadar belirsizim.

yine de ben güvenilmez, bağlanılamaz değilim.

enerjimin, huzurumun, sabrımın limitleri var. bu beni zayıf ya da değersiz yapmıyor.

ben bir buda heykeli değilim.

ne kadar kazık yesem de, insanların özünde iyi olduğuna inanıyorum. ama hiçbirine güvenmiyorum.

en kötü ihtimali düşünen bir iyimserim, karamsar değilim.

düşündüğüm şeyler için vicdan azabı duymaktan vazgeçtim artık. çünkü düşünceyi bir kenara koy, yaptığı şeyler için bile vicdanı sızlamayan milyonlarca insanın içinde yaşıyorum ve hiç kimseyi bilerek incitmedim.

sevdiğim kadının başına gelen en kötü şey değilim.

süpermen değilim.

ortalama değilim.

dahi değilim.

aptal değilim.

.

.

.

ben, benim işte. başka bir şey değilim.